Bol op reis

ReizenReizen

Friday, 27 February 2015

Yangon

Na enkele hectische dagen in Yangon, zijn we blij om de stad te verlaten ondanks dat daar nog zoveel kan gedaan worden. 

De blog spijzen is nog niet goed gelukt : slecht internet en elk reis en rust moment gebruikt om wat bij te slapen. Foto's en filmpjes komen er helemaal niet door. De korte verlate vluchten van 5 uurtjes hebben niet veel slaap gegund, de jetlag zit erin en de geluiden van de stad zijn nog zo nieuw voor de boys. 



De eerste dag, na aankomst, zijn we dus om 6u in bed gedoken : max bijna ziek van vermoeidheid, Jean hield het perfect uit tot 5meter op de brug uit het vliegtuig. Daarna zijn we Yangon wat gaan verkennen en de  eerste indrukken van een hectische stad op de jongens losgelaten. Terug wat rust bij het bezoek van de mytische Shwedagon Pagode en uiteindelijk een onvergetelijk diner moment in de Vista bar, on top of the world, met uniek zicht op de Pagode. 

De tweede dag hebben de kids waanzinnig veel huiswerk verzet, terwijl we fabrieken bezochten en partners onmoetten. Max zijn Frans werkschrift is reeds vol voor de hele reis, Gilles zit diep in zijn tafelboek, en Jean heeft boek 1 van Wiskunde rond. Zelfs 's avonds haalden ze prompt hun boeken boven bij het diner met een familie chinezen.
Max beschrijft het nog eens allemaal is zijn verslagje.

"Vandaag is het boonendag .
We zijn naar 2 grote fabrieken gaan kijken met heel grote machines.
Daarna hebben mammy en pappy wat gesproken met de mensen daar en hebben de boys 2 uur lang hun huiswerk gemaakt dat ze moeten maken voor ze terug naar school gaan .Daarna hadden we even de tijd om ons wat te verfrissen.
s'Avonds zijn we gaan eten met een familie chinezen in een thais restaurant.
Weer namen de boys hun huiswerk op tafel tijdens dat mammy en pappy wat zaten te discusieĆ«ren met de chinezen.Het eten in het restaurant was heerlijk thais  met fishcakeskes,papajasalade,som tam,tom yam,...
En dan hebben jean en Gilles noch een keer hun huiswerk ge maakt.
Daarna zijn we rustig teruggegaan naar ons hoteletje ,hebben daar nog iets gedronken en zijn dan lekker gaan slapen."

De laatse dag in Yangon wordt door Gilles hieronder beschreven. De cultuurschok was toch niet gering , zeker met de beperkte tijd om het allemaal samen te verwerken of bespreken. Yangon is hectisch maar toch met wat meer discipline, minder verwarring en minder gesjacher dan Thailand of Vietnam. De taxiprijzen zijn ongeveer eerlijk, zonder discussie, en zo lijkt alles wel "ongeveer" te kloppen.

Gilles schrijft : 
"De laatste dag in Yangon ,
We hadden wat rust nodig na de vermoeiende dagen .De boys hebben heerlijk uitgslapen terwijl Mammy en Pappy in het restaurant nog een afspraak hadden.Daarna ze we naar een marktje geweest waar we slippers hebben gekocht voor allen.Toen we een zonnebril gingen kopen voor Mammy had niemand de zak van de schoenen in handen.Maar gelukkig hat Gilles de schoenen ge vonden maar Papy hat ons naar de juisten winkel ge bracht tusen de velen winkels. Dan hebben we de taxi ge nomen om ergens te gaan zwemen.en dan zijn we naar een meneer ge gaan die uit belgje komt en die daar in yangon woond en hij hat een beetje uitleg ge gevenen wij haden onder tusen ons huiswerk ge maakt.en dan zijn we iets gaan eten.En dan zijn we gaan slapen rrrrrssss en als we ale maal waker waaren hebben we ge onbeten.En dan zijn we naar de gouden rots gaan kijken.en dan zijn we naar kyaikhtiyo vertroken!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

En nu 5 dagen naar het zuiden : op het programma hopelijk een paar toppers. De jongens zijn allezins zeer geintrigeerd door de monikken en wat we in dat klooster zullen aanvangen... Geen idee... Maar verslag volgt.

Chinlone : Wa is da ?





Voetbal verbindt de mensen : nooit zo'n goed voorbeeld gezien als hier in Myanmar. Een paar stukken bambo volstaan om een lichte bal te maken en bij zonsondergang staan overal groepjes mannen in een cirkel te jongleren. Op de "Golden Rock" hebben de jongens het eerst gewaagd te vragen of ze mee mochten spelen tot groot jolijt van de locals. Ondertussen kunnen ze er goed weg en spelen ze met elk mannelijke personeel lid van elke guesthouse...


Jean schrijft :
Chinlone is een beroemde sport in Myanmar het word gespeeld in een kring.
Je speelt het met een kleine bal uit bamboe.Je speelt het met 3 in een ploeg de kring is dus verdeelt in twee stukken .ondertussen bestaat er een competieti in Myanmar.
De bedoeling van het spel is om de bal  aan de andere kant van de kring op de grond te krijgen door je lichaamsdelen te gebruiken maar je mag je handen niet gebruiken.
Er bestaat ook een gelijkaardige sport uit Thailand dat noemt takraw dat speel het zelvede als chinlone  maar ober een batminton veld dat is heel spectaculair want ze maken mooie trucjes zoals omhallen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Monday, 23 February 2015

Kapotte Schoenen en een omweg langs Doha

Eindelijk vertrokken ! De laatste dagen geregel, de drukte bij Caroline, de stress bij de boys, Jean zijn verjaardagsparty.... Time to Go ! 

De heenreis zal herinnerd worden als de valse start met de kapotte schoenen van Pappy, nachtje airporthotel in Wenen, kleine omweg langs Qatar, ziekvallen van ons Myanmar contact en al bij al maar 12u vertraging. Maar wat we waarschijnlijk het langst zullen onthouden is dat we dat met "asia patience" en Thaise Glimlach nr 9 aan ons hebben laten voorbijgaan, de juiste acties genomen hebben en de negative energie van de boze toerist aan ons hebben laten voorbijgaan. De jongens vonden de bedden van NH airporthotel perfect cool en zeker het ontbijtbuffet. 


Monday, 16 February 2015

One Night Before Bangkok




Nog 1 nachtje. Ik denk niet dat de jongens al slapen. De zakken staan klaar naast hun bed en ik denk dat ze hun knuffels vannacht platknijpen.

Jean zal zijn "verjaardagsfeestje con afscheidsbal" niet snel vergeten : dank voor al zijn cadootjes en gezellig samenzijn. Wij proberen met plezier alle pennen, ballonnen, snoepjes en andere goodies, voor  het weeshuis dat we gaan bezoeken, in onze valiezen te proppen. Maak jullie geen zorgen, alles geraakt er wel in.

Morgenavond Brussel-Wenen-Bangkok-Yangon. Tijd genoeg om de rush van de laatste weken even te laten bezinken en terug naar de essenties te keren waarom we dit eigenlijk doen. Alleszins hebben we zoveel prachtige momentjes gehad met zo vele van jullie de laatste dagen en weken, zodat we jullie allemaal mee in ons valies hebben.

Tot schrijfs,

Fred


Max's presentation was not accessible it seems : try this. https://docs.google.com/presentation/d/1PxlQVEYlObfui6G_sQSLKzWu3lKtPBH4ZaM_zjdIMv4/pub?start=false&loop=false&delayms=3000