Durmekes back on tour

En we zijn weer eens vertrokken. Na onze grote reis in Azië in 2015, is het nu aan Latijns (Midden) Amerika. Weliswaar niet even lang maar wel met dezelfde spirit: een gezinsprojectje off the beaten track.

Gilles heeft in de project klas al wat voorbereid en is dus onze eerste gids : wat slides in deze link en zijn tekst hieronder:

Guatemala

Todo el día, como vamos juntos a guatemala tengo el uno y el otro ya preparado.

Oei ik zit nog in België hier spreken ze noch geen Spaans.

Dag allemaal, aangezien wij samen naar Guatemala gaan, heb ik het een en het ander al voorbereid.

zodat jullie meer te weten komen naar waar we precies gaan en wat daar anders is dan hier. In Guatemala zal ik jullie gids zijn. Ik zal jullie over alles waar we heen gaan meer vertellen. Ik zal in België alles vertellen en op de plaats zelf ook noch eens

We zullen er maar aan beginnen zeker.

Eerst ga ik jullie vertellen over Guatemala zelf. Guatemala heeft 4 buurlanden: El Salvador, Honduras, Mexico en als laatste Belize waar we ook naar toe gaan. Het land is ongeveer 3,5 keer groter dan België, maar heeft niet zoveel meer inwoners.
Guatemala heeft 15 460 000 inwoners.België heeft er ongeveer 11 500 000. De hoofdstad is Guatemala-stad. Dat wisten jullie waarschijnlijk al, de oude hoofdstad is  Antigua de stad dat we gaan bezoeken. Ze spreken daar 2 talen:het meest spreken ze er Spaans, maar ze spreken er ook nog oude maya talen die ze er vroeger spraken. Ze hebben er 2 religies: de katholieken 47% en de protestanten 40%. 

Dan nu wat over de vlag: ze is blauw - wit - blauw gekleurd en in het midden ligt een testament rol waar op staat geschreven  15 september 1821. Dat is de datum dat Guatemala afhankelijk is geworden. Hoe ze onafhankelijk zijn geworden? Daar gaan jullie zo meteen achter komen.

Dan nu de geschiedenis:

Als eerst leefden de Maya’s in Guatemala. Beter zelf is dat Guatemala het kerngebied van de Maya’s was. Maar in 1523 drong Pedro Alvardo binnen in de naam van Spanje. Met de bedoeling om al de Maya’s te laten verdwijnen en al hun goud en zilver te plunderen. Rond 1550 was dat grotendeels gelukt. Maar het duurde nog tot 1697 voor dat de Maya’s  helemaal weg waren. Nu leven er nog tussen de zeven en de negen miljoen Maya’s in Guatemala en zijn buurlanden. In 1821 hielp het Mexicaanse keizerrijk om van Spanje te winnen en onafhankelijk  te worden. Zo is Guatemala onafhankelijk geworden.

Tikal

In het noorden van Guatemala kun je de eeuwenoude Maya cultuur bezoeken Tikal. Het is één van de grootste Maya steden uit de geschiedenis. Sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw, werd de stad  tot werelderfgoed verklaard door Unesco. Allerlei opgravingen in de jungle hebben ervoor gezorgd dat je nu de eeuwenoude tempels kan bezoeken. In de stad Tikal, die voorheen ook wel bekend stond als ‘Yax Mutal’, kun je met eigen ogen een aantal tempels, piramides, waterputten en pleinen bewonderen. Slechts een klein deel van de Maya stad is te bewonderen. Het grootste deel ligt namelijk nog altijd diep onder de grond.

De oude hoofdstad Antigua 

Antigua is gesticht in 1543 het een pareltje tegenover de andere steden van Guatemala. De naam komt van de vulkaan aan de rand van Antigua die vulkaan heet Agua. Ze hebben er een kathedraal en paleis voor de generaal en nog wat bezienswaardigheden. In Antigua zijn er veel toeristen die de stad komen bezoeken. Daarom zal er heel wat volk rond lopen.

Meer van Atitlán

Het kratermeer Atitlán ligt ten westen van Guatemala-stad. ‘Het meer van Atitlán’ is ruim 130km²groot, het ligt wel op 1500 meter hoogte.  Daarnaast wordt het meer ook nog eens door twaalf dorpen omsingeld, die dorpen zijn genoemd naar de 12 apostelen. Er zijn ook 3 vulkanen rond het meer. 3 vulkanen is 1/11 van al de vulkanen in Guatemala als je weet dat er  33 vulkanen zijn in  Guatemala.  Volgens sommige bezoekers wordt het meer van Atitlán benoemd als mooiste meer van 

Guatemala City 

Guatemala-City woord vaak door de inwoners Guate genoemd. In de hoofdstad is er niet al te veel om te bezoeken maar wel een paar dingen zoals: kathedralen, een paar mooie pleintjes en nog enkele bezienswaardigheden. De stad is zeker goed om een beetje de sfeer op te snuiven. Het heeft boeiende musea en een prachtige cultuur. Een museum dat je zeker moet bezoeken is Museo Popol Vuh. Het is in de universiteit van Guatemala-Stad. Het museum gaat over de oude Mayacultuur.

Chichicastenango

De stad staat bekend door de markt die er gehouden wordt, op de markt kun je alles kopen: bloemen, kleren, maskers, lekker eten en sieraden waarschijnlijk ook wat souvenir, het bijzondere is dat bijna alles met de hand is gemaakt. deze markt bevindt zich aan de trappen van de Sint-Thomaskerk. Er is daar ook een zeer bijzondere begraafplaats, hij is zo bijzonder omdat al de graven veel mooie kleuren hebben. Raar tegenover België 

De Ixil Driehoek wordt gevormd door 3 kleine stadjes : Santa Maria Nebaj,San Juan Cotzal en San Gaspar Chajul. Ik ga het wel alleen maar hebben over Nebaj. Nebaj ligt midden in de bergen. Daarom moeten we ook over de berg om er te geraken. Al de vrouwen dragen er de traditionele kleding. Er worden veel kleuren gebruikt bij de kleding. Er zijn hier ook marktjes. Dus mammy als je de kleren mooi vindt kan je er eentje kopen hé.

The Art of Travel

We are back home. As simple as that. Done. Hey, it was only 10 weeks. It already feels unreal that we have been trekking in the Burmese Wild, sleeping in a traditional Chinese house or sipping a cocktail with unforgettable views of Bangkok.

Coincidence or not but I bumped into Alain De Botton's book "the Art of Travel" in one of our last airport hikes in Shanghai. This modern philosopher, and I quote, "dares to ask what the point of travel might be". I did not get through all his answers yet, but I think that I have mine.


Our travel was a project, even an experiment. A project we wanted to share with our sons at the right age to grasp some basic meaning. The point was not the travel as such but create circumstances in which we can know each other better, accept each others weaknesses, learn to live together , ... Where can you better do this than in daily exposure to new environments, unknown habits, incomprehensible languages or overwhelming nature.  Where can you better achieve this than far away from routines, social habits or professional pressure. We have dared to spend 70 days together, some were great, some were difficult, most were normal, but all of them were together 24/7.

Our project was also unavoidable to proof ourselves we can live our dreams without compromising other expectations and achievements. We are responsible for our own happiness was an obvious teaching from the buddhist monks but also that we did not make this trip by accident : everything we have done together has lead to this little eruption of selfish escape for our little family.

We will also try to hold on to our vision on how we want to live  : all the way, with a lot of drive, not half but in full colour, but with time for our closest friends and family, our personal balance and a lot of sharing moments.

We will tell you our stories and hope we will transmit the good vibes with them !

Beijing Feelings

Max schrijft :

"Na de heerlijke warmte van Thailand en Myanmar komen we aan in het grote ,minder warme China! Amper 15 graden en wat regen. In Beijing staat er veel op het progamma. De eerste dag zijn we er al direct ingevlogen met de verboden stad. Het is het huis (of stad) van alle vorige keizers.

Het bouwen begon in de Ming dinastie (1400) en werd eindeloos uitgebreid door alle andere keizers. De keizer had 20000 knechten in bezit en in heel de stad zijn er 8700 kleine huisjes en de stad is 7000 hectare groot. Het is allemaal veel te veel om op te sommen maar het is super mooi!! Soms moesten wel vechten om een fotoke te mogen nemen : Leuk !

Op weg naar huis passeren we nog een straatje met typische straat gerechtjes : wat dacht u van een lekker schorpioentje als 4-uurtje ? 

Na deze lange uitstap door de verborgen stad zijn we de lekkerste Peking duck van heel de stad gaan eten in een tipisch restaurant in een klein steegje : Liqun, waar onze driver van de volgende dag danig van onder de indruk was. Het restaurant was moeilijk te vinden, maar we werden niet ontgoocheld. De gang hing vol foto's van beroemdheden. Aan het eind van gang, roken ze de eend eerst boven een open vuur en je ziet al het vet eruit druipen... Maar nadien wordt de huid heel knapperig , je mag deze ook opeten. En het vlees is heel sappig.  De peking duck was heerlijk. Gilles was er zot van en kon er niet genoeg van krijgen."

Na een heerlijke nacht uitslapen ( slapen zonder airco heeft ook voordelen) en een top ontbijtje in ons Penta hotel, trekken we naar de volgende "must see" van Beijing.  Onze gids Mark, aangeschreven door TripAdvisor als de nr 1, pikt ons op om 10.30u en na een 1,5u komen we aan bij de Chinese Muur, gelegen tussen de bergen.  We wisten reeds dat het imposant zou zijn, maar het overtreft dit nog in grandeur.  Er komt geen einde aan. Overal zie je de muur lopen tussen de bergen, hoe ver je ook kijkt.  We leren dat er meer dan 300.000 arbeiders hebben aan meegewerkt. We krijgen er niet genoeg van en klimmen verder en verder om de muur weer vanuit een ander perspectief te kunnen zien. We zijn zelfs niet gehaast om naar beneden te gaan, zelfs als het met een reuzachtige glijbaan is ... Zo mooi vonden we het. Na een kleine 2 uur genieten, dalen we dan toch via de giga-tobogan naar beneden. Ook een ervaring ... Maar enkel voor jongeren onder de 60 jaar. (de toeristen waren enigzins geschokt toen de weinig tactvolle opzichter een man wegjoeg met de woorden : you are too old !)

Volgende stop met Mark : de acrobatenshow. Enigzins sceptisch maar blijkbar wereldberoemd en niet te missen. 

Jean schrijft :  

We zijn goed optijd maar waren wat later binnen om er weer veel chinese zijn . We zaten klaar om de prachtige chow tebekijken ze begonnen met  mannen de heel hoog konden springen wel 2 m hoog en als ze ongeveer 2 m hoog waren deden ze nog een salto door  een hoepel de 2 waren meisjes met dyabloos ze deden daar ook mooie dingens dan hebben we nog andere meisjes die met 9 op een fiets waren . De volgende waren 2 mannen die op een een ijzere hoepel waar ze ook in konden staan en die verbonden waren en die draaide rond . Toen dat ze helemaal boven waren kon je ze bijna niet meer zien en ze deden daar trucjes zoals geblienddoekt bovenop de ring gaan staan terwijl het nog draaide. En daarna kwawen er bromers en de eerste ging in een groote bol de 2de ging daar en de 3de ging daar ook in en de 4 de ging daar ook in en de 5de ging daar ook in en zo verder tot 8 . "

Mark wil het beste voor ons en dringt nog aan om even naar het olympiach park te trekken die 's avonds prachtig verlicht wordt. Een aardig ritje, blijkt, maar toch de moeite.

Jean schrijft: 

We kwamen binnen met open mond het station dat voor de olympise spelen in 2008 werd gebruikt . En waar ook Tia Helebaut goud won en het mooi atletiek station ook genoemd vogelnest was prachtig verlicht . We zijn dan nog naar het olympis zwembad gaan zien waar we natuurlijk niet binnen mochten maar toch prachtig verlicht . 

Uiteindelijk dus weer laat in het hotel en we eten dus snel nog iets in het hotel. 

Dag 3, besluiten we dichter bij huis aan te vatten na wat uitslapen. Onze nieuwsgierigheid over de geschiedenis van China is inmiddels aangewakkerd en op aanraden van Mark, trekken we naar het Nationaal Museum op Tian'an Men. We lopen voor het eerste de metro in : een ware speeltuin voor de jongens die zelf de weg zoeken tussen al de Chinese aanwijzingen. We geraken er zonder probleem! 

We hopen ook het mausoleum van  Mao te bezoeken maar we worden afgeleid naar de Zhengyang poort waarin een mooie tentoonstelling van oude foto's onze aandacht wekt. We doen dan een zeer klein stukje van net nationaal museum : van de Opiumoorlogen in 1840 tot nu. Geweldig staaltje propaganda die 2 uur tijd vergt : het slechte Westen en de redding door Mao in al zijn glorie.  Vreemd, er lijken hier en daar heelder stukken te missen. Zo wordt over de culturele revolutie niets vermeld.... En maar heel af en toe vinden we een tekst in het Engels... De rest is enkel voor de Chinezen en big brother, die alom aanwezig is dmv camera's..

Het is al een stuk in de middag als we als geindoctrineerde communisten het museum verlaten. De zon schijnt eindelijk weer : heerlijk lenteweer. We besluiten dan maar ons middageten en 4-uurtje samen te voegen in de Hutongs, een 30min metro verder.  Alhoewel niet ver van het centrum, wanen we ons ver buiten de stad want het is hier zeer rustig, geen verkeer te horen.  Kleine wandelstraatjes met laaggebouwde huisjes waarin nu kleine souvenir winkeltjes zijn ondergebracht.  En uiteraard marktkraampjes waar je lokaal lekkers kan kopen.  We zijn te laat om de trommel- en beltoren te mogen beklimmen, maar de jongens troosten zich met een partijtje lokale "voetbal", genaamd "chenze" te spelen met enkele oudjes op het plein. Chinezen leven graag buiten en je ziet op alle mogelijke pleinen mensen die samenkomen om aan tai chi (strekoefeningen), badmington, chenze of stijldansen (jawel de wals!) te doen.  Chenze is niet meer dan een gewichtje waar wat veren op vastzitten en dat met de voeten in de lucht wordt gehouden. Ze geven het door in een cirkel staande. Ook de vrouwen doen hier gretig aan mee en opnieuw is het voetenspel de manier om contact te leggen met de Chinezen.

We kiezen de ideale lentedag om naar het Zomerpaleis te trekken : 1 uurtje metro maar dat is niets als we de pracht, de harmonie en de omvang van het zomerpaleizencomp,ex aanshouwen 

jean schrijft :

we kwamen binnen met mond vol tanden zo mooi en groot .we zijn naar een heel hoog gebouw gegaan wat we te voet mochten op gaan dat gebouw was een soort van tempel . toen we boven waren hadden we zicht over het zomerpaleis binnen konden we een Buddah zien met heel heel heel heel veel armen we       

gingen  met een grote boot terug naar het beginpunt zijn gegaan waar we een meneer tegen kwamen die belgie in het chinees schreef

We zitten op schema als we in de namiddag nog even Chinees lunchen voordat we naar de Silkmarket trekken. Eten was het niet echt, want "een beetje-nitnoy" pikant kennen de Chinezen niet. We spuwen vuur ! Na het eten zijn we dan gaan winkelen in de Silkmarket.Het is heel groot dis hebben we dan ook veel gekocht! Voor Mammy,Pappy en Gilles en warme jas ,voor iedereen truien enz.

Na de silkmarket, vindt Pappy nog een bekend restaurantje in de buurt. Heel gezellig en lekker Chinees deze keer. 

Al de laatste dag in Beijing en er staat nog een topper op ons te wachten : de tempel van de hemel en zijn gigantisch park. Nogmaals proberen om Mao in 't echt te gaan zien maar het Mausoleum is niet open op feestdagen. Dat het feestdagen zijn zullen we morgen in Pingyao wel merken ... 

Dan maar met de bus naar de Tempel van de Hemel en zijn park : een zomerpaleis effect in het midden van de stad. Het hangt vol van tradities : de Keizer kwam van de verboden stad, kilometers verderop, om elk jaar de hemel te aanroepen voor goede oogsten en steun voor zijn hemelse daden. De rituelen zijn eeuwenoud en je kunt ze bijna aanraken. Bovendien leeft het park : de Chinezen leven er echt en spenderen daar hun WE met dans, Taichi, huwelijksfoto's of picnics. Een fijne afsluiter ! 

We shoppen nog wat op Pearl Market en we vinden Max zijn communiekleren nog in extremis en trekken ons dan terug in ons hotel om rustig Beijing af te ronden in ons. Pentahotelleke. De jongens zijn maar al te blij nog een extra biljartje te kunnen steken. 

Morgen zijn weg na deze lange citytrip. We weten niet echt goed of we blij zijn door te trekken of we er nog een paar daagjes hadden kunnen aanbreien. We hebben de highlights gezien en de cultuur en geschiedenis zijn ronduit impressionant en roept naar meer. Maar hebben we Beijing wel echt leren kennen : buiten de pracht van de attracties hebben we niet veel contact gehad met locals of andere kantjes van de hoofdstad. Dat zal dus een voor de volgende keer zijn, samen met het mausoleum dat we hebben gemist en veel andere bezienswaardigen... 

No Blog, No Gmail in China

We beseffen net voor vertrek naar China dat de blog waarschijnlijk niet zal werken in China, aangezien deze google gelinkt is en dus in China, net zoals Gmail, niet bereikbaar is.

De reporters zullen dus verdere achterstand oplopen in het uploaden van onze wereldse impressies. Maar we slagen alles op in ons hoofdje en ... in ons hartje.

Thank You Thailand

Net voor ons vertrek naar China , geen tijd meer om alle topfoto's te delen, maar hopelijk nog updates in de komende dagen als big brother het toelaat in China.

En dank u Pat, Ann, Victor, Arthur en Louis voor de heerlijke momenten in Bangkok. We waren even deel van jullie leven en dat voelde heerlijk. Uw gastvrijheid was zeer Thais. De toppers waren :

• De voetbal met al onze jongens : surrealistisch !

• Fantastisch Thais eten bij good old Suda
• Sunday Bangkok Brunch
• BBQ Steak Frites à la Belge op jullie enig terras

• De Skybar Marriot Happy Hour
• Alle gouden tips !
• De monopoly sessions van de jongens : uren zonder ruzie !
• De historische sleepovers van al (!) onze boys
• Een stapke in de Bangkok nightlife
• De flowhouse ...

 

• Onze valiezen overzetten in die van jullie ... DANK U !
• De business contacts via de Kamer van An

Allé man : en dat allemaal in 1 week ?

En dank u Tantalie, om deze gouden momenten in Thailand te delen ! Nog toppers erbij :

• Thaise kookles, 

• Scuba diving,
• Sunsets Xana

Daar vergeten we al gauw het kleine ongelukje en de drie hechtigen van Max bij. De draadjes zijn eruit sinds deze ochtend, net op tijd voor China. Een onvergetelijk souvenir litteken in de rug... eind goed, al goed.

Daartussen vonden we nog tijd om 

• Wat Pho, het Koninklijke paleis en wat highlights te bezoeken.

• Op straat te eten
• Tuk tuk, boot; taxi, bus en trein te pakken
• Van de Bangkok skyline te smullen
• Massage van de voetekes en de body in Wat Pho

 

• Kleedje en Kostuum op maat

Thailand had al een speciaal plaatje in ons en pappy's hartje sinds zijn verblijf een "aantal" jaren terug voor zijn eerste professionele ervaringen. Dat plaatsje is nog alleen maar groter geworden en Thailand is nu van alle Durmekes.