Trekking Topper van Kalaw naar Inle

Spannend wakker worden in de kamer van Pappy en Jean. Alles ok Jean : ja, ja , ik voel niks meer ! Oef ! We bellen onze gids om 7.30om te meldem dat we klaar staan voor de 2 dagen trekking. Onze jonge begeleider Terrence staat een uurtje later voor onze guesthouse en we vertrekken naar het startpunt.

We starten vanuit een dorpje en lopen door velden en bossen. We hadden gehoopt op meer groen maar daarvoor is Maart wat te laat. Alles is bijna ge-oogst en de velden liggen er droog en stoffig bij. De sfeer is in ieder geval goed : er wordt gezongen, gebabbeld en gelachen. Enig.

 

 We lopen door een paar kleine en zeer afgelegen dorpjes maar zien voor de rest alleen maar velden en terassen. Paard en kar is hier top technologie. Electriciteit of water rudimentair. 'S avonds komen we aan in een dorpje waar we zullen overnachten.

 

Als we dachtten dat het hiet toch zeker zeer rustig ging zijn, hadden we niet gerekend op de noviation en trouwfeesten op Zondag ! Zelfs hier op de einde van de beschaafde wereld, worden we getrakteerd op geluidspolutie ! De douche is een bak water met emmer en de elektriciteit wordt dankzij zonnepanelen minimaal voorzien. 

 

Ons gezelschap wordt s avonds uitgebreid door een Israëlisch koppel die ons feliciteerden voor onze jongens : you show them the real disney-land, great ! We komen hen de komende dagen tot in Bagan nog een paar keer teken. We slapen alle 5 naast elkaar in een hutje en gelukkig vroegen we nog een extra deken. We werden wakker met een heel fris hoofdje. We waren niet ver van het vriespunt op 1400m hoogte.

De tweede dag begint met volle moed en het begrip dat we tegen de middag en na 4-5uur stappen in Indein zouden arriveren, aan de oevers van Inle Lake. De hitte wordt echter zwaar en Mammy begint wat last te krijgen van haar knie. Het tempo zakt en de weg wordt breder, warmer en stoffiger. De laaste 2 uren zijn hels maar de Durmekes did it. Zo konden de jongens proeven van het genot en voldoening die je voelt na een zware beproeving. Iederen met een glimlach en zonder veel woorden aan de rand van Inle Lake voor een late lunch. Topmomentje.

Max en Pappy vinden nog de moet om de 2km overdekte wandelgang naar de Pagode van Indein af te leggen alvorens we in de long tail boat naar Nyaungschwe chasen. Dat uurtje in de boot, bij het zakken van die helse zon, die eindeloze zichten, vissers in hun Inle-unieke posities, paalwoningen , ... Onbeschrijflijk. 

We komen aan in een gezellige guesthouse, Aquarius, en beslissen dat de jongens nu wel eens a Spaghetti hadden verdiend. De lokale pasta was zeer basic maar herkenbaar. We zouden die nacht diep slapen ....

Gilles schrijft:

Klaar voor de treking we waren alle maal klaar voor17 km te stapen het was voral in de berg 

op de eerste dag.zijn we door de velden ge stapt en ook helefie door het bos.

We zijn gelukig in het stadje ge raakt iedereen was wel moe de voeten deden ook wel alle maal pijn. en dan hebben we  een cola ge dronken en een kartje ge legt. En we hebben dan ge geten en dan zijn we gaan slaapen. En toen we waker waren hebben we ge onbeten en zijn we derekt

Trug begonnen voor de 15 km te stapen voral de 2de dag was af zien het was veel in de zon als we toe waren ge komen dan hebben we iets ge dronken en dan hebben we een bootje ge nomen naar indein mamy zij zelfs dat ze morgen niet kon stapen ge lukeg was max ziek want andes zouden we 3 daggen moeten stapen!!!!  En dan hebben we een beetje ge rust.het deet echt deugt om uit onze schoenen te stape!!!!!!i